ISTORIJA NOVE KOMUNISTIČKE PARTIJE JUGOSLAVIJE
Nova komunistička partija Jugoslavije osnovana je na Osnivačkom kongresu, odnosno na Osnivačkoj skupštini, 30. juna 1990. godine u Beogradu. Kongres (Skupština) je održana u sali Saveza inžinjera i tehničara Srbije, uz učešće 265 delegata iz svih republika Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije. S obzirom na to da se tadašnja aktuelna vlast nije složila da Partija nosi ime "Komunistička partija", Kongres je odlučio da se napravi kompromis i da se prihvati naziv "Novi komunistički pokret Jugoslavije". Već krajem 1990.g. vlast je dozvolila naziv "Komunistička partija, ali je tada već iz praktičnih i administrativnih razloga naziv "Novi komunistički pokret" ostao sve do 1995. godine.
Na Prvom kongresu (Skupštini) odlučeno je da najviši organ NKPJ bude Viši politički savet, a njegov izvršni organ Sekretarijat. Na Kongresu, i nešto kasnije, izabrani su i kooptirani u Sekretarijat: Branislav - Branko Kitanović, Aleksandar Jovanović, Dragutin Vukićevi}, Radonja Vešović, Živan - Džina Radovanović, Vaso Ivanović, Mihajlo Renovčević, Milan Nikolić, Veselin Popović, Petar Šušnjar, Vladimir Ivanović, Adem Omerkić, Milivoje Stefanović - Dolinski, Milojko Lukić, Božo Delibašić, Radomir Mrdaković, Radoica Tautović, Nada Krajger, Vladimir Andrejević, Mirčeta Sertalić, i po još jedan član iz Hrvatske, Slovenije i Makedonije. Kasnije je u Sekretarijat koptiran Vlastimir Jovanović.
U februaru 1991.g. osmočlana delegacija NKPJ bila je gost Komunističke partije Sovjetskog Saveza na poziv članova rukovodstva KPSS koji su bili protivnici izdajničke linije Gorbačova - Jakovljeva i Ševarnadzea.
U januara 1993. osnovan je Savez komunističke omladine Jugoslavije-SKOJ kao nastavljač revolucionarnih i slobodarskih tradicija nekadašnjeg SKOJ-a koji je ukinut 1948. godine.
Drugi kongres (Skupština) NKPJ održana je u Beogradu aprila 1991. godine. Na kongresu je došlo do oštrog generalnog sukoba između marksističko-lenjinističke linije ogromne većine članova Partije i Sekretarijata i socijal-demokratske i karijerističke orijentacije izrazite manjine.
Na aprilskom plenumu 1992.g. odlučeno je da NKPJ uspostavi kontakt sa obe komunističke partije koje su formirane u Rusiji posle raspada SSSR-a krajem 1991.g. Posle toga u Moskvu je otputovala delegacija NKPJ predvođena generalnim sekretarom Brankom Kitanovićem, koja je uspostavila saradnju sa ruskim kom-partijama.
U februaru 1993.g. delegacija NKPJ učestvovala je u Pjongjangu (DNR Koreja) na konferenciji komunističkih partija iz celog sveta. Na konferenciji NKPJ je potpisala zajedničku deklaraciju u kojoj su iznete ocene o razbijanju SSSR-a i socijalizma u Istočnoj Evropi.
Krajem februara 1993. godine predstavnici NKPJ kao jedini strani delegati, prisustvovali su u Moskvi na Osnivačkom kongresu Komunističke partije Ruske Federacije.
Zbog razbijanja SFRJ, građanskog rata u BiH i Hrvatskoj, zbog terorističke pobune albanskih separatista na Kosmetu, kao i usled političko-ekonomske blokade naše zemlje od strane imperijalista nisu postojali uslovi za redovno održavanje kongresa (skupština), pa je NKPJ važne odluke donosila na godišnjim konferencijama i plenumima.
Na godišnjoj konferenciji 21. decembra 1995. godine usvojeni su novi Statut i Program NKPJ.
Treći kongres (Skupština) održan je 1. aprila 2001. godine u Beogradu. Na kongresu je usvojena Rezolucija u kojoj se konstatuje da je u zemlji izvršena kontrarevolucija, uz spregu imperijalista i domaćih reakcionarnih snaga.
Period od 5. oktobra 2000. godine za NKPJ predstavljaju najteži period u svom postojanju. Izloženi smo gotovo potpunoj informativnoj blokadi i brojnim diskriminacijama.
Smrt je istrgla iz naših redova sledeće članove Sekretarijata: Milivoja Stefanovića - Dolinskog, Branislava Petrovića, Adema Omerkića, Nadu Krajger, Vladimira Ivanovića, Vladimira Andrejeva, Božu Delibašića, Veselina Popovića, Živana Radovanovića-Džinu, Dragutina Vukićevića, Dragomira Dinića i Zlatu Popović.
